| |
ความสำคัญของการพูด
 |
|
| |
พระพุทธองค์ทรงตรัสเป็นบทบาลีไว้ว่า |
|
| |
"สุภาสิตา
จะ ยาวาจา |
|
| |
เอตัมมัง
คะละมุตตะมัง" |
|
| |
(การพูดดีเป็นมงคลอันประเสริฐแก่ชีวิต) |
|
| |
บุคคลที่จะประสบความสำเร็จนอกจากจะเป็นผู้ที่มี |
|
| |
|
-
ความเฉลียวฉลาดรอบรู้ (ปัญญาพละ) |
|
| |
|
-
ความขยันขันแข็ง (วิริยะพละ) |
|
| |
|
-
ความความซื่อสัตย์สุจริต (อนวัชระพละ) แล้วองค์ประกอบสำคัญที่สุดคือ
สังคพละ หรือ |
|
| |
สังคหวัตถุ
๔ ได้แก่ โอบอ้อมอารี วจีไพเราะ สังเคราะห์คน วางตนเหมาะสม |
|
| |
|
ปิยะวาจา
แปลว่า "วาจาอันเป็นที่รัก" คือคำพูดที่มีแต่ประโยชน์ แก่คนพูดและคนฟัง
ครองใจ |
|
| |
ผู้อื่นได้เพราะ |
|
| |
|
1.
สร้างเสน่ห์ให้ตัวผู้พูด |
|
| |
|
2.
สร้างพลังอำนาจให้ตัวผู้พูด |
|
| |
|
3.
สร้างความเชื่อถือให้ตัวผู้พูด |
|
| |
|
พระพุทธองค์ทรงตรัสว่า
"ชื่อว่าวาจาหยาบ ย่อมทำความพินาศไม่เพียงเป็นที่ไม่น่าพอใจของคน |
|
| |
เท่านั้น
แม้แต่สัตว์เดียรัจฉาน ก็ไม่พอใจด้วย" |
|
| |
|
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
รัชกาลที่ 6 ทรงให้ความสำคัญแก่ "ปาก" ไว้ในพระราชนิพนธ์ |
|
| |
วิวาหพระสมุทร
ไว้ดังนี้ |
|
| |
|
ปากเป็นเอก |
เลขเป็นโท |
โบราณว่า |
|
|
| |
|
หนังสือเป็นตรี |
มีปัญญา |
ไม่เสียหลาย |
|
|
| |
|
ถึงรู้มาก |
ไม่มีปาก |
ลำบากกาย |
|
|
| |
|
มีอุบาย |
พูดไม่เป็น |
เห็นป่วยการ |
|
|
| |
|
สุนทรภู่
กวีเอกได้สาธกให้เห็นความสำคัญของการพูดไว้ในบทประพันธ์ของท่านว่า "คนเราเป็น |
|
| |
ที่รักที่นิยมก็อยู่ที่คำพูด
หรืออาจจะเดือดร้อนก็เพราะคำพูด" |
|
| |
|
เป็นมนุษย์ |
สุดนิยม |
ที่ลมปาก |
|
|
| |
|
จะได้ยาก |
โหยหิว |
เพราะชิวหา |
|
|
| |
|
แม้พูดดี |
มีคน |
เขาเมตตา |
|
|
| |
|
จะพูดจา |
จงพิเคราะห์ |
ให้เหมาะความ |
|
|
| |
|
|
|
|
 |
|