เมื่ออดีตบ้านนามนเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งมีราษฎรอพยพมาจากถ้องถิ่นอำเภอใกล้เคียงเพื่อจับจองบุกเบิก
เป็นที่ทำกิน เพราะพื้นที่บริเวณนี้มีความอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การทำไร่นา โดยการปลูกเพิกเถียงนา เพื่อเฝ้า
พืชพรรณ ครั้งมีมากขึ้นบริเวณที่นาซึ่งบุกเบิกนั้นขยายออกไปมีลักษณะพื้นที่เป็นมนรี จึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า
"บ้านนามน"
เมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๕ นายฝั้น สุวรรณเรือง สมาชิกสภาจังหวัดกาฬสินธุ์ ได้เสนอไปยังกระทรวงมหาดไทย
เพื่อปยกพื้นที่ ๓ ตำบล คือ ตำบลนามน ตำบลยอดแกง และตำบลสงเปลือย ออกจากอำเภอเมืองกาฬสินธุ์
ขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งเป็นกิ่งอำเภอนามนเมื่อวันที่ ๒๐ มิถุนายน
พ.ศ.๒๕๑๖ และต่อมาได้ยกฐานะเป็นอำเภอนามน เมื่อวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑

ศิลปกรรมทวารวดีในอำเภอนามน
๑. ใบเสมาที่สังคมพัฒนา ตำบลหลักเหลี่ยม
๒. ใบเสมาหินที่บ้านดงสวาง ตำบลสงเปลือย
๓. ไหดินเผาที่บ้านอาจารย์ประสิทธิ์ ศุภรินทร์
บ้านหนองบัว ตำบลหนองบัว

ศิลปกรรมเหล่านี้มีอายุอยู่ใน พุทธศตวรรษที่ ๑๒ - ๑๖ แสดงให้เห็นว่า
อำเภอนามนเคยเป็นแหล่งชุมชนที่มีวัฒนธรรมร่วมกับเมืองฟ้าแดดสูงยางเชียวนะค่ะ

 

.

.

.